من به Social Experiment خیلی علاقه دارم... و گاها توی یوتیوب ویدئوهایی از این دست میبینم که البته بیشترشون خنده دارن و صرفا به خاطر کنجکاوی میدیدم :)) و اینکه میخواستم بدونم که واکنش مردم در برابر فلان درخواست اون آدمه چیه و چجوری باهاش برخورد میکنن. دیروز هم توی وبگردیهام یکی از وبلاگ ها درباره کانال یوتیوب Andrew Hales نوشته بود و من هم فوری رفتم و چند تا از ویدئوهاش رو نگاه کردم. سه تا از ویدئوهاش درمورد زل زدن بی وقته به مردم تو مکان های عمومی بود... چیزی که من خیلی روش حساسم. فکر میکردم الان تو این فیلمه هم مردم به خاطر اینکه طرف بهشون زل زده اعصابشون خرد میشه و بهش فحش میدن یا مکان رو ترک میکنن. در کمال ناباوری مردم به کارشون ادامه میدادن، و اکثرا اثری از ناراحتی تو چهره شون پیدا نبود. معمولا هم وقتی میدیدن طرف دیگه خیلی تابلو داره زل میزنه بهش میگن : Hi یا Can I help You?? و این جمله رو همراه با لبخند میگفتن...به نظرم هیچکدومشون از اینکه یکی بهشون زل زده بود حس بدی نداشتن. یعنی فکر نمیکردن که مشکل از خودشونه... بنابراین خیلی راحت به کارشون میرسیدن... بعد از این یه چند تا ویدئوی دیگه هم دیدم. مثلا توی یکی دیگه از مردم آدرس یه جایی رو میپرسید و وقتی اونا داشتن توضیح میدادن به طرز ضایعی میزد زیر خنده ولی شخص مقابل یا خیلی عادی به توضیح دادنش ادامه میداد یا همراه با اون میخندید. کلا مردم خیلی ریلکسی بودن، و نمیدونم چرا همه اینقدر خوش اخلاق بودن و هیچ علاقه ای به دعوا کردن و بحث کردن نداشتن. حتی اگه چیزی به نظرشون عجیب میومد با یه لبخند تمومش میکردن و میرفتن...
فکر کنم اگه از این سوشیال اکسپریمنت ها تو ایران انجام بدن، مخصوصا مثل همین زل زدن یا خندیدن و مسخره بازی دراوردن ها یه سری تلفات داشته باشیم... مثلا خود من وقتی یکی بهم زل میزنه خیلی عصبانی میشم :)) فکر کنم باید از آمریکاییا الگو بگیرم و به خودم مسلط باشم... در هر صورت مشکل از من نیست و از اونیه که داره زل میزنه پس نیازی به عصبانیت من نیست... :)
برچسب:
نویسنده: هستی میرزایی